Archive for the ‘Pedagogika uczuć’ Category

Miłość i stanowczość

Na koniec chciałabym podkreślić jedną z najważniejszych myśli dotyczących wychowania dzieci, że dziecko potrzebuje równocześnie wszystkich sposobów okazywania miłości: kontaktu wzrokowego, fizycznego, ukierunkowanej uwagi, dyscypliny, poleceń, próśb, pobłażliwości, kar, pouczeń, zachęcania, aktywnego słuchania i przykładu. Dziecko musi doświadczać równocześnie naszej miłości i stanowczości. Ale musimy dawać mu to we właściwych ilościach. Wtedy nie będziemy uciekać [...]

Jak kochać dzieci, aby one to odczuły?

Dużą pomocą może być lektura książek Ross Campbella Twoje dziecko potrzebuje ciebie, Twój nastolatek potrzebuje ciebie oraz T. Gordona i M. Łopatkowej. Można wychowywać dziecko nie używając przemocy i władzy – to główne przesłanie książek Gordona. Wymaga to jednak zmian w tradycyjnych nastawieniach osób dorosłych wobec dzieci. Proponowany przez Gordona „sposób na dzieci” opiera się [...]

Czy postulaty antypedagogiki należy w całości odrzucić?

Antypedagogika budzi mieszane uczucia, w większości negatyw­ne. Ale czy i jakie mogą być cechy pozytywne? Hubertus von Schonebeck w swojej książce pt. Antypedagogika przekonuje do wielu postulatów antypedagogiki, zwłaszcza dotyczących postępowa­nia z dziećmi, szczególnie, gdy wskazują na wartość miłości i szacunku w relacji rodzic – dziecko, wartość przyjaźni z dziećmi, podmiotowe traktowanie. Jednak postulaty te [...]

Krytyka haseł antypedagogiki

Antypedagogika lansuje styl wychowania liberalnego. Jak każdy styl i ten ma swoje blaski i cienie. Trzeba jednak rozważyć, jak one się mają do głównej idei wychowania, którą jest „uczynić ludzkim każdego człowieka” – czyli pomóc młodym w kształtowaniu siebie jako osoby, w zrozumieniu swojego życia i życia innych ludzi. Styl liberalny wywodzi się z naturalistycznej [...]

Czy anty pedagogika jest anty wy chowaniem?

Etymologia słowa „wychowanie” (educo – prowadzę, wprowa­dzam) wskazuje, że polega ono na prowadzeniu wychowanka przez wychowawcę. W latach 70. naszego wieku zakwestionowano znaczenie podstawowe słowa educare. Zaczęto akcentować sponta­niczność dziecka, jego potrzeby i prawo do decydowania o sobie. Zaczęły się rodzić wizje „społeczeństwa bez szkół”. W pedagogice pojawiły się kierunki negujące wartość instytucji wychowującej i [...]

ANTYPEDAGOGICZNE PRĄDY W WYCHOWANIU

Wychowanie, jak wykazuje historia, jest potrzebą każdej ludzkiej wspólnoty, choć dzisiaj wskazuje się na wiele jego wad. Czym jest wychowanie? Co to znaczy wychowywać? Różne są odpowiedzi, ale wszystkie one podkreślają, że jest to długotrwały proces zmierzający do usamodzielnienia wychowanka i przygotowania go do życia. Zadaniem wychowawcy, a jest nim rodzic, nauczyciel, ksiądz i inne [...]

Styl personalistyczny wychowania – optymalnym stylem wyrażania uczuć

Istnieje jednak coś, co nie mieści w opisywanych wcześniej stylach wychowania, style te więc wykazują pewne braki, nie obejmując całości zjawiska. Człowiek jako niepodzielna jedność oprócz ciała i psychiki posiada duchowość i jako osoba jest największą wartością tu, na ziemi. Jest również osobą posiadającą godność religijną, ponieważ został stworzony na obraz i podobieństwo Boga. Wydaje [...]

Styl demokratyczny

Najistotniejszą cechą tego stylu jest współdziałanie rodziców z dzieckiem z poszanowaniem jego praw. Styl ten sprzyja rozwijaniu inicjatywy i sprzyja wzrostowi zaangażowania dzieci, pobudza ich do refleksji i zwiększa ich odpowiedzialność. Stwarza korzystne warunki samodzielnego dojrzałego działania, jak również dzieci nie są tak bardzo podatne na manipulacje z zewnątrz. Pozytywy tego stylu: -     wzajemne zaufanie, [...]

Styl liberalny

Styl wychowania charakteryzujący się daleko idącą swobodą dawaną dziecku nazywany jest stylem liberalnym (liber – wolny). Rodzice uważają, że nie należy hamować jego aktywności i sponta­niczności. Ich rola ogranicza się tylko do zaspokojenia potrzeb materialnych i emocjonalnych oraz warunków do zabawy i nauki. W skrajnej postaci – zostawiają dziecko same sobie, nie starają się o [...]

Style wychowania w rodzinie

Różni autorzy style wychowania różnie definiują. Wydaje się, że najprościej robi to Kuczkowski, przedstawiając je jako „wypadkową sposobów i metod oddziaływania na dziecko wszystkich członków rodziny” (Przyjacielskie spotkania, s. 234). Styl autokratyczny Nazwa autokratyczny pochodzi od greckich słów autos – sam i kroton – władza. Nazywa się go również autokratywnym. Przeważał on w rodzinach, gdzie [...]