Styl demokratyczny

Najistotniejszą cechą tego stylu jest współdziałanie rodziców z dzieckiem z poszanowaniem jego praw. Styl ten sprzyja rozwijaniu inicjatywy i sprzyja wzrostowi zaangażowania dzieci, pobudza ich do refleksji i zwiększa ich odpowiedzialność. Stwarza korzystne warunki samodzielnego dojrzałego działania, jak również dzieci nie są tak bardzo podatne na manipulacje z zewnątrz.

Pozytywy tego stylu:

-     wzajemne zaufanie, sympatia i życzliwość,

-     wspólne planowanie, rozwiązywanie problemów i spędzanie wolnego czasu z dzieckiem,

-     łagodne formy kontroli,

-     zasadniczo niestosowanie środków represji,

-     zamiast kar – perswazja i argumentacja,

-    nienarzucanie zadań.

Negatywem natomiast tego stylu może być tzw. demokracja pozorna.

Rodzice pozostawiają swobodę dziecku w drobnych sprawach, sami zaś decydują o najważniejszych. Może to stwarzać atmosferę zakłamania i nieszczerości. Dziecko buntuje się, staje się agresywne, domagając się faktycznych praw, które mu wcześniej zostały przyznane. Taka sytuacja może spowodować zerwanie pozytywnej więzi emocjonalnej z rodzicami.

Z trzech wymienionych, wydaje się, że demokratyczny styl wychowania jest najkorzystniejszy. Poprzez takie postawy, jak współdziałanie, współpraca, akceptacja i wzajemne uznanie, niewąt­pliwie wpływa na budowanie i rozwój szczególnej wspólnoty, jaką jest rodzina.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.